มีความรู้ท่วมหัว แต่เอาตัวไม่รอด

วันนี้ขอเริ่มต้นด้วยสุภาษิตไทยที่เราเคยได้ยินได้เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก คนไทยส่วนใหญ่จะเข้าใจความหมายของมันเป็นอย่างดี ก็คือ มีความรู้มากมายแต่ไม่สามารถที่จะนำความรู้ที่มีนั้นไปใช้ได้

ในการทำงานอะไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญก็คือความรู้ในการทำงาน ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นความรู้ทางวิชาการ หรือทฤษฎีต่างๆ ที่มีนักวิชาการต่างๆ ได้พิสูจน์มาแล้วว่าใช้การได้ แต่นั่นก็เป็นเพียงความรู้ สิ่งที่สำคัญมากกว่าความรู้ก็คือ การนำเอาความรู้ที่เรามีนั้นไปใช้ในการทำงาน และสร้างผลงานให้เกิดขึ้นอย่างเห็นเด่นชัด

ผมเคยนำเสนองานกับผู้บริหารของบริษัทในระดับสูง พอผมนำเสนอเรื่องอะไรไป สิ่งที่ผมรับรู้จากการพูดคุยและการตอบโต้กับผู้บริหารท่านนั้น ก็คือ ความรู้และแนวทางทุกอย่างที่ผมนำเสนอไปนั้นเป็นสิ่งที่ท่านทราบอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นบางเรื่องท่านก็ย้ำว่า ท่านเองก็เคยมีประสบการณ์มาก่อนด้วยซ้ำ

ถ้าท่านรู้เยอะ ท่านเก่ง ท่านมีประสบการณ์มามากมาย แต่ทำไมจึงไม่สามารถนำเอาความรู้เหล่านั้นไปใช้ได้เลย การทำงานกลับยังคงเหมือนเดิม ไม่เห็นจะมีวี่แววว่าจะมีการนำเอาความรู้ที่ท่านบอกว่าท่านเก่งนั้นออกมาใช้ให้พนักงานได้เห็นสักอย่าง

หลายๆ คนก็เป็นแบบนี้ ก็คือ ถามอะไร ก็รู้ไปหมด แต่พอถึงเวลาให้ทำกลับทำไม่ได้ บางครั้งเรานำเสนอความคิดเห็นในที่ประชุม คนๆนั้น ก็มักจะแสดงท่าทีให้เราเห็นว่าเขารู้ดี เขาเคยมีประสบการณ์มาแล้ว ผมเองก็มักจะถามกลับไปว่า “รู้แล้วทำไมไม่ทำตั้งแต่แรก” ซึ่งก็มักจะทำให้คนถูกถามถึงกับอึ้งไป และอาจจะเกิดอาการเหม็นหน้าคนถามได้

ดังนั้นการที่เราจะทำงานอะไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะเป็นพนักงาน เป็นเจ้าหน้าที่ หัวหน้างาน หรือผู้บริหารของบริษัท สิ่งสำคัญก็คือ การนำเอาความรู้ที่เรารู้มาใช้ ไม่ใช่มีความรู้เพื่อประดับหัวไว้เฉยๆ แล้วไม่ได้ใช้มันเลย แต่พอมีใครมาพูดถึงเรื่องที่เรารู้ เราก็ต้องข่มเขาด้วยความรู้ที่เรามีมากกว่า ผมว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลยครับ จริงมั้ยครับ ผมได้อ่านนิทานมาเรื่องหนึ่งซึ่งตรงกับเรื่องที่ผมเขียนพอดี เรื่องราวมีอยู่ว่า

มีปลวกอยู่กลุ่มหนึ่งเดินมาเจอหนังสือน่ากินอยู่เล่มหนึ่ง เนื้อกระดาษนุ่มเคี้ยวง่าย ก็เลยเริ่มที่จะแทะกินกันไป แต่หนังสือเล่มนั้นก็เตือนบรรดาปลวกที่กำลังจะแทะกินนั้นว่า “นี่ไม่รู้หรือว่าเป็นหนังสือคู่มือกำจัดปลวกนะ” แล้วก็ต่อว่า “เรารู้วิธีการกำจัดปลวกอย่างพวกเจ้านะจะบอกให้ ดังนั้นพวกเจ้าจงออกไปซะ!!”

ปลวกสนใจมั้ยครับ คำตอบก็คือ ไม่สนใจครับ ตั้งหน้าตั้งตากินไปเรื่อยๆ จนหนังสือหมดเล่ม

ผมอ่านแล้วก็รู้สึกว่านี่แหละครับ คือการที่เรามีความรู้อยู่เต็มตัว แต่เราไม่สามารถจะนำไปประยุกต์ใช้ได้ในการทำงานจริงเลย ในแวดวงการบริหารบุคคลก็เช่นกันครับ มีความรู้ต่างๆ ใหม่ๆ เข้ามามากมาย แต่ถามว่า จะมีสักกี่คนที่สามารถนำเอาความรู้ใหม่ๆ นั้นมาประยุกต์ใช้ได้กับการทำงานของบริษัทบ้าง ส่วนใหญ่ก็บริหารไปตามเดิม แต่ความรู้ที่ได้มาก็ถือว่า ได้รู้ไว้ก็ดี

ในระยะนี้หลายๆ คนอาจจะมองว่าไม่ค่อยมีองค์ความรู้ทางด้าน HR ใหม่ๆ ออกมา มีแต่เรื่องเก่าๆ ที่เรารู้ๆ กันอยู่แล้ว แต่เรื่องที่เราบอกว่าเรารู้กันอยู่แล้วนั้น มีสักกี่เรื่องที่เราสามารถนำมาประยุกต์ใช้จริงกับบริษัทได้บ้างครับ

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s