อยากเป็นหัวหน้าที่ถูกจดจำ หรือ ถูกลืม

ทักษะในการเป็นหัวหน้างานนั้น บางคนก็มองว่ายากมาก บางคนก็มองว่าง่ายมาก จริงๆ แล้วคำตอบคืออะไร ก็คงจะไม่มีใครผิดใครถูก อยู่ที่มุมมองของแต่ละคน แต่อย่างไรก็ดี คนที่เป็นหัวหน้านั้น ต่างก็มีความคิดและความตั้งใจ (หรือเปล่า) ว่าอยากจะเป็นหัวหน้างานที่ดี และอยากที่จะเป็นที่จดจำของลูกน้องตลอดไป

แต่ในทางปฏิบัติ กลับมีหัวหน้าที่ลูกน้องไม่ค่อยอยากจะจำอยู่มากเหมือนกัน หัวหน้าประเภทนี้ ลูกน้องจะไม่ค่อยอยากจะพูดถึงเท่าไหร่นัก เวลาชวนคุยเรื่องของหัวหน้า ก็มักจะหาทางเปลี่ยนเรื่องคุยไปเป็นเรื่องอื่น เพราะแม้กระทั่งคิดถึง ยังไม่อยากจะคิดเลย

ลองมาดูลักษณะของหัวหน้าที่มักจะอยู่ในความทรงจำที่ดีของพนักงาน และพนักงานบางคนก็ยึดถือเป็นตัวอย่างที่ดี ในการที่ตนเองจะเป็นหัวหน้าในอนาคตด้วย ว่าจะมีคุณลักษณะสำคัญๆ อะไรบ้าง

  • มีเป้าหมายและความคาดหวังในผลงานที่สูง และช่วยลูกน้องให้ไปถึงเป้าหมายนั้นได้ หัวหน้าที่มักจะอยู่ในความทรงจำที่ดีของลูกน้องนั้น มักจะเป็นคนที่มองไกล มองเห็นภาพในอนาคตว่าผลงาน หรืองานจะต้องสำเร็จอย่างไร และมีวิธีการใดไปสู่ความสำเร็จนั้น นอกจากมองเห็นแล้ว ยังสามารถถ่ายทอดให้พนักงานมองเห็นภาพนั้นได้ชัดเจนอีกด้วย และยังสามารถช่วยพนักงานให้ไปสู่เป้าหมายนั้นด้วยกัน ไม่ใช่คิดอย่างเดียว จากนั้นก็สั่งๆๆๆๆๆ พอพนักงานทำไม่ได้ ก็บ่นว่า แค่นี้ทำไมถึงทำไม่ได้ โดยที่ไม่เคยที่จะเข้าไปช่วยสอน หรือให้คำแนะนำใดๆ แก่ลูกน้องเลย
  • มองเห็นโอกาสในทุกๆ สถานการณ์ หัวหน้าที่ดีมักจะเป็นคนที่สามารถมองเห็นช่องทาง หรือโอกาสในการสร้างสรรค์ผลงานที่ดี แม้ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยจะดีนัก จะพยายามคิดในสิ่งใหม่ๆ คิดหาช่องทางใหม่ๆ จะไม่มัวแต่บ่นว่า ไม่มีทางทำอะไรได้เลย เพราะสถานการณ์พาไป แล้วก็เลยเลิกทำ ลูกน้องเองก็เลยมองว่า หัวหน้าไม่สามารถเป็นที่พึ่งให้ได้เลย เพราะคนที่เป็นหัวหน้านั้น ก็ต้องนำทีมงานให้ไปสู่อนาคตที่ดีด้วย ถ้าหัวหน้าไม่รู้จะเดินไปทางไหนแล้ว จะมีลูกน้องที่ไหนอยากจะจดจำหัวหน้าแบบนี้บ้างล่ะครับ
  • เป็นคนที่ไม่ใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง หัวหน้างานที่ลูกน้องอยากจดจำก็คือ หัวหน้างานที่เอาอารมณ์ออกจากการทำงาน เวลาทำงานหรือร่วมงานกับทีมงาน ก็จะใช้เหตุผล และการรับฟังที่ตั้งใจ และเข้าใจคนที่กำลังคุยด้วย เวลาลูกน้องทำงานผิดพลาด ก็คุยกันด้วยเหตุผล และหาสาเหตุเพื่อที่จะแก้ไขที่งาน ไม่ใช่ดุด่าว่ากล่าว โดยใช้อารมณ์ เพื่อความสะใจของตัวหัวหน้าเอง หัวหน้าบางคนชอบขึ้นเสียง และใช้เสียงดังบวกกับอารมณ์ที่พยายามทำให้ลูกน้องรู้สึกแย่ลงๆ เรื่อยๆ เพราะได้ทำแล้วหัวหน้ารู้สึกดีขึ้นๆ เรื่อยๆ แต่หารู้ไม่ว่า หัวหน้าแบบนี้ไม่มีทางที่จะได้ลูกน้องที่ทำงานด้วยอย่างเต็มใจและพอใจ
  • ไม่โยนความผิดให้ลูกน้อง หัวหน้างานที่มักจะได้รับการชื่นชมจากลูกน้องก็คือ หัวหน้างานที่รับผิดแทนลูกน้อง ในการทำงาน เพราะจริงๆ แล้วหัวหน้าจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ เวลาที่พนักงานทำงานผิดพลาดไป หัวหน้าก็จะไม่ผลักไสไล่ส่งพนักงานว่าเป็นคนผิด และพยายามทำให้คนอื่นรู้ว่าตนเองไม่ผิดนะ แต่คนที่ผิดก็คือพนักงาน พูดง่ายๆ ว่า ถ้ามีความชอบ ก็ยืดอกรับเลย แต่ถ้าเมื่อไหร่พนักงานทำผิดเมื่อนั้นก็จะโบ้ยทันที
  • นำลูกน้องด้วยความรัก ไม่ใช่ด้วยตำแหน่ง หัวหน้างานที่ลูกน้องรักและจดจำไม่มีลืม ก็คือหัวหน้าที่ใช้ความรักเป็นตัวนำลูกน้องในทีม ความรักในที่นี้หมายถึงความจริงใจ ความหวังดี รวมทั้งการที่อยากให้ลูกน้องมีผลงานที่ดีขึ้น ดังนั้นหัวหน้าที่มีความรักให้กับลูกน้องนั้น จะพยายามทำให้ลูกน้องมีผลงานที่ดีขึ้น โดยการสอนงาน และให้คำแนะนำการทำงานที่ดีขึ้นอยู่เสมอๆ ไม่กลัวว่าลูกน้องจะเก่งกว่า พยายามทำความเข้าใจลูกน้องของตนเองว่าต้องการอะไร และปฏิบัติต่อลูกน้องแต่ละคนด้วยความจริงใจ ผิดกับหัวหน้าที่นำด้วยตำแหน่งนั้น ก็มักจะใช้ตำแหน่งงานเป็นตัวขู่บังคับเพื่อให้พนักงานเชื่อฟัง เวลาพนักงานทำงานไม่ดี หรือไม่ยอมทำงานให้ ก็มักจะอ้างตำแหน่งที่สูงกว่า โดยไม่ฟังเหตุผลต่างๆ เพราะเชื่อว่า ตำแหน่งหัวหน้าสามารถสั่งการได้ทุกอย่าง โดยไม่สนใจว่าลูกน้องจะรู้สึกอย่างไร

แค่เพียง 5 คุณสมบัติข้างตน ถ้าคนที่เป็นหัวหน้าตั้งใจ และมุ่งมั่นที่จะทำให้ได้ ผลก็คือ เราจะได้รับการยอมรับจากลูกน้อง นอกจากนั้นแล้ว เรายังจะเป็นที่จดจดของลูกน้องในทางที่ดีอีกด้วย

แล้วหัวหน้าแบบนี้ล่ะครับ ที่ท่านอยากเป็น

Advertisements

6 คิดบน “อยากเป็นหัวหน้าที่ถูกจดจำ หรือ ถูกลืม

  1. ขอบคุณมากครับ ทำให้ทราบว่าทำไมหลายๆคนไม่ ต้องการเป็นหัวหน้า เพราะมานั่งคิดแล้วถ้าเป็นหัวหน้างานต้องคิดเยอะขนาดนั้น ออกไปทำธุรกิจส่วนตัว ถ้าจัดการตัวเองได้ดีแบบนี้ผมรับรองรวยแน่นอน (ในมุมมองของผมนะครับ) เพราะหลายๆที่ผมเคยไปสัมภาษณ์งาน ดูหัวหน้างานเก่งมากๆ ถือว่าเท่าที่ผมไปรับฟังการสัมภาษณ์ ต้องพูดแบบนี้เพราะเขาคุยแต่เรื่องของบริษัทกับเรื่องของเขาคุณสมบัติผลงานของเขา ทำให้คนถูกสัมภาษณ์ออกแนว งง … ผมก็เลยมีความคิดว่าถ้าคุณบริหารงานเก่งขนาดนั้นทำไมไม่ออกไปทำธุรกิจส่วนตัวคงรวยเร็วเป็นร้อยเท่า พันเท่า … ดังนั้นหัวหน้าที่ว่าเก่งจริง ถ้าในองค์กรผมว่าก็เป็นภาพลวงตาที่เราคิดไปเอง ส่วนฮีโร่ หรือ หัวหน้าที่ผมเอาแบบอย่างคือ คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต

      • ผมอาจจะหลงประเด็นเอง ต้องขออภัย หัวหน้าที่น่าจดจำ ไม่จำเป็นต้องเป็นหัวหน้าที่เก่ง ใช่ไหมเอย

      • ผมหมายถึง ปัจจัยที่ทำให้ธุรกิจได้เนี่ย ไม่ได้มีเฉพาะ ความเป็นหัวหน้า (ไม่ว่าจะหัวหน้าที่เก่ง หรือ หัวหน้าที่หน้าจดจำ) เพียงอย่างเดียวแล้วจะสามารถทำได้สำเร็จน่ะครับ อาจต้องอาศัยปัจจัยอีกหลายอย่างประกอบ เช่น เงินทุน สภาพแวดล้อม โอกาสที่เหมาะสม ฯลฯ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นหัวหน้าที่เก่ง (ในสายตาใคร) หรือน่าจดจำ (ในการทำงาน) เพียงไหน พอไปทำธุรกิจเอง ก็ “อาจจะ” ไม่รุ่ง ในขณะที่บางคนที่เป็นหัวหน้าได้ไม่ดีก็อาจทำธุรกิจแล้วรุ่งก็ได้ 🙂

  2. ขอบคุณค่ะ อจ. !
    Khun DayNida, อาจมีหัวหน้าแบบนี้จริงๆ ก็ได้นะคะ แต่เขาสามารถแสดงบทบาทตามนี้ด้วยหน้าที่ที่รับผิดชอบมา มีเหมือนกันที่ด้วยความเป็นหัวหน้าแบบนี้ทำให้เขาไม่อยากทำธุรกิจก็ได้ เช่น สอนลูกน้องได้ยอมเสียเวลาเพื่องานที่ดีกว่า เป็นต้น นายจ้างนักธุรกิจไม่ค่อยทำนะคะ … ไม่โยนความผิดให้ลูกน้อง ข้อนี้ก็เช่นกันที่มีความแตกต่างจาก คนเป็นนักธุรกิจ ..เพราะเขายอมรับได้ถ้าตนเองผิดพลาดโดยการยอมรับและแก้ไขใหม่ แต่ถ้าเป็นคนอื่นผิดพลาดเขาอาจเลิกคบไปเลย…. เป็นต้นค่ะ Only my idea นะจ๊ะ!!

    • รับทราบครับผม อิอิ เป็นอีก 1 มุมมองของผมครับ ผมเชื่อว่ามีหัวหน้าแบบที่คุณ PAT มีอยู่จริงครับ เพราะผมก็มองจากคนรอบข้างแต่อาจจะมองไม่เห็น หัวหน้าที่เก่งแล้วทำงานเอกชนอย่างทุ่มเท แต่เห็นส่วนใหญ่มีอีกประเภทคือทำงานเก่งทุ่มเท แต่ส่วนใหญ่เป็นข้าราชการ เพราะเขามองว่าชีวิตก็ยังมั่นคง การทำงานทุ่มเทได้สอนคนแต่ชีวิตตัวเองและคนรอบข้างก็ยังไม่ต้องห่วง … ดังนั้นผมจึงมองว่าหัวหน้าที่เก่งแบบสุดๆจริงๆในองค์กรเอกชน … ก็เลยเป็นแค่ภาพลวงตาในองค์กรเอกชนวันหนึ่งก็ต้องเลิกจ้าง ถ้ามองอีกมุมก็อาจจะเป็นมุมมองเก็บเงินไว้เยอะๆ ก็ได้เนอะ
      ดังนั้นในมุมผม…หัวหน้าที่เก่ง ในระดับที่ผมยอมรับ หรือเป็นฮีโร่ในใจได้ เขาก็ต้องสุดๆจริงๆ ถ้าแค่ทำหน้าที่หัวหน้าได้ครบองค์ประกอบ ผมก็มองว่าเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องทำเท่านั้นเอง ไม่แปลก ดังนั้น จึงเป็นที่มาว่า หัวหน้าที่ถูกจดจำ เป็นหน้าที่ แต่เขาจะทำหรือไม่ทำก็เรื่องของการแสดงบทบาทเท่านั้นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s