ระบบการบริหารทรัพยากรบุคคล มีทางลัดจริงหรือ

เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็มักจะพูดถึงวิธีการทำงานที่รวดเร็ว ต้องการประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว เวลาลงมือทำอะไรก็อยากจะสำเร็จอย่างที่ต้องการแบบทันที อีกทั้งยังพยายามที่จะหาทางลัดที่จะไปสู่ความสำเร็จไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม จนเกือบทุกคนเข้าใจว่า ทุกเรื่องมีทางลัด ไม่ต้องใช้เวลาเยอะก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการเรียน การสอบ การแข่งขันในการเข้าทำงาน ความร่ำรวยเงินทอง หรือความสำเร็จ ฯลฯ จนลืมไปว่า ความสำเร็จทุกอย่างล้วนมีเหตุของมัน

มีวิธีใดบ้างที่จะทำให้พนักงานอยากสร้างผลงานที่ดี

องค์กรว่าจ้างพนักงานเข้ามาทำงาน จ่ายเงินเดือนและสวัสดิการให้พนักงาน พัฒนาความรู้และทักษะให้กับพนักงาน ดูแลพนักงานไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องความเป็นอยู่ ฯลฯ ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็เพื่อให้พนักงานสร้างผลงานที่ดีในงานของตนเอง ซึ่งถ้าพนักงานทุกคนสามารถสร้างผลงานที่ดีได้ องค์กรก็จะมีผลงานที่ดีตามไปด้วย นี่คือสิ่งที่ผู้บริหารขององค์กรทุกแห่งคิดไว้ คำถามก็คือ แล้วเราจะทำให้พนักงานส่วนใหญ่ขององค์กรสร้างผลงานที่ดีได้อย่างไร

แนวโน้มเกี่ยวกับระบบ HR ที่ยืดหยุ่นมากขึ้นในอนาคต

การเก็บรักษาพนักงานที่เก่ง และมีฝีมือให้ทำงานกับองค์กรไปนานๆ นั้นเป็นสิ่งที่องค์กรในยุคปัจจุบันต่างก็พยายามทำกันอย่างเต็มที่ เพราะทราบกันดีอยู่แล้วว่า คนเก่งในยุคนี้หายาก แถมยังเป็นที่ต้องการตัวมากขึ้น อีกทั้งยังมีคนที่สู้ค่าตัว และพยายามซื้อตัวกันไปมา

ทำไมระบบประเมินผลงาน ถึงทำให้เราไม่รู้ผลงานของพนักงานที่แท้จริง

เคยสงสัยหรือไม่ครับว่า ทำไมทุกบริษัทที่ต่างก็มีระบบประเมินผลงานของตนเอง และมีการประเมินผลงานพนักงานเป็นประจำทุกปี แต่ทำไมพอไปถามผู้จัดการและหัวหน้างาน ว่าผลงานของพนักงานแต่ละคนเป็นอย่างไรบ้าง เอาแบบตอบจริงๆ เลยว่า ใครดี หรือใครไม่ดีเรื่องอะไรบ้าง กลับไม่ค่อยมีใครตอบได้เลย หรือบางคนตอบได้ แต่ก็เป็นคำตอบแบบความรู้สึกมากกว่า ที่จะเอาข้อเท็จจริงในการทำงานของพนักงานคนนั้นมาตอบได้อย่างชัดเจน ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

นิทานสอนใจ หัวขโมยผู้ไม่เคยทำความดี

เช่นเคยนะครับ วันศุกร์ปลายสัปดาห์แบบนี้ ผมก็จะนำเอานิทานสอนใจดีๆ ที่ได้อ่านเจอมาให้ท่านผู้อ่านได้อ่าน เพื่อให้เกิดความสบายใจ และมีความรู้สึกที่ดีๆ กัน วันนี้เหมือนเดิมครับ เป็นนิทานสีขาวของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยาครับ