นิทานสอนใจ ขอทานกับซาลาเปา

green-690315_1280

นิทานสอนใจในวันนี้ ผมได้อ่านเจอมาสักพักแล้ว พยายามหาต้นตอว่าใครเป็นผู้เขียน แต่ก็หาไม่เจอ เห็นว่ามีเนื้อหาที่ดี และได้ข้อคิดดีๆ มากมายจากนิทานเรื่องนี้ ก็เลยเอามาเล่าต่อให้อ่านกันครับ ถ้าท่านผู้อ่านท่านไหนทราบชื่อผู้แต่งนิทานเรื่องก็แจ้งมาได้เลยนะครับ ผมจะได้ให้เครดิตกับผู้แต่งครับ

ร้านซาลาเปาร้านหนึ่ง…..กิจการดีมาก มีลูกค้าเข้าร้านตลอดทั้งวัน

วันหนึ่งมีขอทานสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ขาดๆ เนื้อตัวสกปรกมาที่ประตูร้าน ทำให้ลูกค้าหลายคนพากันอุดจมูกเดินหนี

ลูกจ้างของร้านก็เข้ามาต่อว่า และเอ่ยปากไล่ไปให้พ้นร้าน แต่ขอทานก็รีบอธิบาย

“คุณครับ ผมไม่ได้มาขอทานหรอกแต่จะมาซื้อซาลาเปา” พร้อมกับเอาเหรียญเศษสตางค์ ออกมานับด้วยสองมือ..

ลูกจ้างรู้สึกรำคาญ ..จึงออกแรงปัด เหรียญทั้งหมด…ตกพื้น !!!

ขอทานตกใจรีบก้มลงเก็บเหรียญบาทบนพื้น แต่หาอย่างไร ก็ขาดไป 1 บาท

เหรียญ 1 บาท นี่…คุณทำตกใช่ไหมครับ” ขอทานเงยหน้ามอง ก็เห็นเถ้าแก่เจ้าของร้าน

เขาไม่กล้าแม้แต่จะรับเงินจากเถ้าแก่ และกำลังจะวิ่งหนีด้วยความลุกลี้ลุกลน แต่ก็ถูกเถ้าแก่เรียกให้หยุด พร้อมพูดว่า…

“ยินดี ต้อนรับครับ คุณลูกค้า!!! ไม่ทราบว่าคุณต้องการ ซาลาเปาไส้อะไรดีครับ”

ขอทานตะลึงอยู่สักพัก จึงตอบกลับไปว่า “ผมอยากได้ซาลาเปาไส้หมู 1 ลูก”

ครับ…กรุณารอสักครู่” แล้วหันไปคีบซาลาเปาไส้หมูออกจากซึ้งมา และยื่นให้ขอทานอย่างนอบน้อม

และหันไปถามลูกจ้างว่า“นี่คือวิธีต้อนรับลูกค้าของเธองั้นหรือ”

“แต่เค้าเป็นแค่ ขอทานคนหนึ่ง” ลูกจ้างอธิบาย

ต่อให้เค้าเป็นขอทาน ก็เป็นลูกค้าของเรา เธอโดนไล่ออกแล้วล่ะ” เถ้าแก่กล่าว

จากนั้น…เรื่องที่ทำให้คนในร้าน ตกใจยิ่งกว่า ก็คือ…เถ้าแก่ให้ขอทานคนนี้ มาเป็นลูกจ้างในร้าน

และเมื่อขอทานคนนี้ ชำระร่างกายจนสะอาดเผยให้เห็นหน้าตาที่หล่อเหลาผิดคาด อีกทั้งยังขยันขันแข็งกลายเป็นผู้ช่วยเจ้าของร้านได้อย่างดี…

ภายหลัง…มีคนถามเถ้าแก่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่า…

เถ้าแก่ดูออกได้อย่างไรว่า แท้จริงแล้วขอทานคนนี้ เป็นทองชั้นดี

เถ้าแก่ตอบกลับมาว่า…“ที่จริงแล้วง่ายมาก เขาไม่ได้มาขอซาลาเปากินแต่เขารวบรวมเงินอย่างอยากลำบาก มีเงินแล้วค่อยมาซื้อซาลาเปาของเรา แสดงให้เห็นว่า…

>> เขาเป็นคนที่…เคารพตัวเอง<<

การไม่เคารพผู้อื่น ..หมายถึงการไม่เคารพตัวเอง และ มีเพียงคนที่เคารพตัวเองเท่านั้น .. จึงจะเคารพงานที่ตัวเองทำ

Advertisements

2 คิดบน “นิทานสอนใจ ขอทานกับซาลาเปา

  1. อะไร..ทำให้คนขยันขันแข็ง ตัดสินใจเป็นขอทาน คิดไม่ออกจริง ๆ

    ถ้าผมเป็นเถ้าแก่คนนั้นแน่ละผมคงต้องจับตาดูเหตุการอยู่ห่างๆ แต่ผมจะเลือกที่จะขอโทษขอทาน ต่อความบกพร่องในการอบรมลูกน้อง(ที่ผมเลือกมาเอง) แต่ถึงรู้ทั้งรู้ว่า คนที่เคารพตัวเอง ย่อมเคารพในผู้อื่น และในการตัดสินใจของตัวเองในทุก ๆ เรื่อง

    อะไรจะทำให้ผมกล้าที่จะรับขอทานมาเป็นพนักงาน เกินจินตนาการจริงๆ

    • นิทาน ก็คือ นิทาน ทำเรื่องเล่าให้อ่านแล้ว น่าสนใจ โดยแฝงข้อคิดไว้ เพื่อให้ผู้อ่านได้เรียนรู้ และคิดตาม ประเด็นของเรื่องอยู่แค่เพียง การเคารพคนอื่น ไม่ปฏิบัติต่อผู้อื่นแค่เพียงรูปลักษณ์ภายนอก ส่วนเรื่องของการจะเป็นจริงหรือไม่นั้น มันคงไม่ใช่ประเด็น ลองดูนิทานอีสป หรือเรื่องอื่นที่อ่านแล้วเกินจริงสิครับ แต่สุดท้ายแล้ว จุดที่ต้องการก็คือ การให้ข้อคิดกับคนอ่านมากกว่าที่จะมาโต้แย้งกันในประเด็นว่าจริง หรือไม่จริง หรือ ควร หรือไม่ควร เพราะนิทานบางเรื่องมันก็ไม่ใช่อยู่แล้วในสภาพความเป็นจริงครับ ด้วยความเคารพครับผม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s