ผู้บริหารให้ความสำคัญกับทรัพยากรบุคคล หรือทรัพยากรอื่นมากกว่ากัน

performance_management

เราชาว HR ต่างก็รู้กันอยู่แก่ใจแล้วว่า ทรัพยากรบุคคลนั้นเป็นทรัพยากรที่มีคุณค่าที่สุดในการที่จะทำให้องค์กรประสบความสำเร็จ อย่างที่เราเคยเรียนกันมาในวิชาการบริหารจัดการว่า ผู้บริหารที่ดีจะต้องบริหารจัดการทรัพยากรต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นหลัก 4M หรือ กี่ M ก็แล้วแต่ (Man Money Machine/Material Management ตามหลักของ Harold D. Koontz) แล้วอาจารย์ก็มักจะถามว่า คิดว่าทรัพยากรใดสำคัญที่สุด คำตอบที่เราท่องกันจนขึ้นใจก็คือ คนสำคัญที่สุด เพราะคนเป็นผู้เอา M ทุกตัวมาใช้งาน ถ้าไม่มีคน ก็ไม่สามารถที่จะมีใครมาบริหารจัดการ M แต่ละตัวได้

ความคิดนี้ได้ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น จนปัจจุบันผู้บริหารแทบทุกคนพูดเหมือนกันหมดว่า “ทรัพยากรบุคคลเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ถ้าเราขาดทรัพยากรบุคคลที่ดี องค์กรเราก็จะไม่สามารถเติบโตได้เลย” เรียกได้ว่าผู้บริหารทุกคนพูดออกมาในแนวนี้กันทั้งหมด แต่ในทางปฏิบัติเรื่องการบริหารคนของแต่ละองค์กรกลับออกมาแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

เราลองมาดูกันว่า ที่บอกว่าคนสำคัญที่สุด แล้วของจริงเกิดอะไรขึ้นบ้าง

  • บางองค์กรมีการวางแผนเพิ่มเครื่องจักรทุกปี มีการกำหนดว่าจะขยายและซื้อเครื่องจักรใหม่อะไรบ้าง แต่กลับไม่เคยมีการวางแผนกำลังคน เรียกได้ว่า แผนในการเพิ่มกำลังการผลิตโดยใช้เครื่องจักรใหม่นั้น จะมีการวางแผนและกำหนดแผนปฏิบัติการกันอย่างรัดกุม มองกันไปถึงความคุ้มทุนของเครื่องจักรที่จะติดตั้งใหม่กันเลยทีเดียว โดยจะให้ความสำคัญอย่างมาก แต่กลับไม่เคยที่จะมีการวางแผนกำลังคนเลยว่า จะต้องหาคนใหม่ ทดแทน หรือ สร้างคนขึ้นมาอย่างไรบ้างในแต่ละปี เพื่อที่จะมาใช้เครื่องจักรนั้น หรือจะต้องพัฒนาพนักงานเดิมที่มีอยู่อย่างไรบ้างก็ไม่มี มีแต่ปล่อยให้พนักงานทำงานกันไปเรื่อยๆ พอถึงเวลาก็ค่อยมาสอนกันหน้างาน
  • ให้ความสำคัญกับการดูแลบำรุงรักษาเครื่องจักรมากกว่าการดูแลบำรุงรักษาคนในองค์กร ในประเด็นนี้อีกเช่นกัน องค์กรมักจะมีการวางแผนเพื่อที่จะบำรุงรักษาเครื่องจักรที่ใช้ในการทำ งานอย่างเป็นขั้นเป็นตอน ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนอะไหล่ ก็ยอมเสียเงินเพื่อเปลี่ยนชิ้นส่วนอะไหล่ตามกำหนด โดยไม่รู้สึกเสียดายเงินเลย แต่ในทางตรงกันข้าม การบำรุงรักษาคนไม่ว่าจะเป็นการลงทุนเพื่อที่จะพัฒนาคน การฝึกอบรม การสอนงาน เพื่อให้มีความรู้ความสามารถเพิ่มขึ้น หรือแม้กระทั่งการลงทุนเกี่ยวกับค่ารักษาพยาบาล หรือการสร้างชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีให้กับพนักงาน กลับรู้สึกเสียดายเงินที่ต้องจ่ายเพื่อบำรุงรักษาสิ่งต่างๆ เหล่านี้ ทั้งๆ ที่มันเกี่ยวข้องกับตัวพนักงานที่เราบอกว่าเป็นทรัพยากรที่สำคัญที่สุด แต่เรากลับรู้สึกว่าเสียดายเงินมากกว่าการนำเงินไปใช้ซ่อมเครื่องจักร
  • ดูผลงานของเครื่องจักรแทบทุกสัปดาห์ แต่ผลงานของพนักงานกลับดูไม่ออก เรื่อง ของผลงานก็เช่นกัน พอให้ประเมินผลงานของเครื่องจักรที่ใช้อยู่กลับสามารถประเมินประสิทธิภาพได้ อย่างชัดเจน และถ้าเครื่องจักรไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ก็พยายามหาวิธีการในการเพิ่มประสิทธิภาพของเครื่องจักรให้ได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องของการประเมินผลงานพนักงาน กลับทำแบบขอไปที ไม่เคยมองว่าพนักงานคนไหน มีจุดแข็งหรือจุดอ่อนอะไร จะได้เอาไปพัฒนาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของพนักงานให้สูงขึ้นบ้าง กลับบ่อยให้เกิดปัญหากันมากมายในการประเมินผลงานในองค์กร
  • เครื่องจักรหมดอายุ กับคนหมดอายุ เครื่อง จักรที่เราเอามาใช้นั้น พอครบอายุขัยการทำงานของมัน เรากลับพยายามที่จะหาทาง Modify กันใหม่ ให้สามารถใช้งานต่อไปได้อีก โดยรู้สึกเสียดายและไม่อยากที่จะต้องทิ้งมันไป ก็พยายามหาทางเปลี่ยน แก้ไข หรือเอาสิ่งที่ใช้ได้ ไปใช้งานต่อ แต่ถ้าเป็นเรื่องของคน พอหมดอายุการทำงาน (เกษียณ) หรือ คนๆ นั้นไม่สามารถที่จะสร้างผลงานที่ดีให้องค์กรได้แล้ว (บางทีผู้บริหารก็คิดไปเอง) ผู้บริหารก็พยายามที่จะให้พนักงานคนนั้นออกจากองค์กรไป โดยไม่เคยคิดถึงประสบการณ์ของคนเหล่านี้เลย มองแค่เพียงว่าเป็นคนที่หมดอายุ และหมดประโยชน์ในการทำงานแล้ว และอยากให้ออกจากองค์กรไปเร็วๆ ไม่เคยคิดที่จะวางแผนพัฒนา ปรับปรุง และ modify คนให้มีประโยชน์ขึ้นมาใหม่
  • มุมมองเรื่องค่าตอบแทน ผู้บริหารบางคนมองเรื่องของค่าตอบแทนว่าเป็นต้นทุนในการบริหารจัดการ พอเรามองว่าเป็นต้นทุน เมื่อไหร่ที่ต้นทุนสูง ก็ต้องหาทางลดต้นทุน ทำให้มันลดลง ไม่ว่าจะเป็นการเอาคนออก การลดเงินเดือน หรือการขึ้นเงินเดือนให้น้อยลง ซึ่งวิธีการเหล่านี้ ล้วนส่งผลต่อขวัญและกำลังใจของพนักงานทั้งองค์กรอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าพนักงานคนนั้นอาจจะไม่ถูกกระทำอะไรเลยก็ตาม แต่เขาก็คิดได้ว่า วันหนึ่งก็คงจะถึงคิวเขาด้วยเช่นกัน แต่ผู้บริหารบางคนมีมุมมองที่กว้างออกไปก็คือ มองเรื่องค่าตอบแทนเป็นการลงทุน ดังนั้น เมื่อไหร่ที่เป็นการลงทุนก็แสดงว่าจะต้องมีผลตอบแทนจากการลงทุน และถ้าคิดว่าทรัพยากรบุคคลเป็นสิ่งที่น่าลงทุน ก็จะทำให้คนในองค์กรมีแรงจูงใจ และมีความเต็มใจที่จะสร้างผลงานให้กับองค์กรอย่างต่อเนื่อง ดังที่มีงานวิจัยที่สรุปโดย Harvard Business Review ล่าสุดว่า องค์กรที่ดูแลพนักงานอย่างดี มีการลงทุนในเรื่องของพนักงาน ไม่ว่าจะเป็นค่าตอบแทน สวัสดิการ และความเป็นอยู่ต่างๆ อย่างเต็มที่นั้น จะส่งผลในทางบวกต่อเรื่องของ Innovation ของพนักงานด้วย องค์กรก็จะได้ผลงานจากพนักงานที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แล้วองค์กรของท่านล่ะครับ เห็นทรัพยากรบุคคลสำคัญสักแค่ไหนเมื่อเทียบกับทรัพยากรอื่นๆ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s