นิทานสอนใจ ความโกรธก็เหมือนกับขยะ

ความโกรธกับขยะ

วันนี้เช่นเคยนะครับ เอานิทานดีๆ มาให้อ่านกันครับ เคยโกรธใครบ้างหรือไม่ครับ เวลาที่โกรธ เรารู้สึกอย่างไรครับ ไม่มีใครรู้สึกดีต่อความโกรธแน่นอน ทั้งคนที่โกรธ และคนที่ถูกโกรธ ลองอ่านนิทานเรื่องนี้ดูนะครับ

ครั้งหนึ่งมีบรรดาลูกศิษย์ผู้เริ่มต้นในการศึกษาวิชาปรัชญากับปรมาจารย์ท่านหนึ่ง วันหนึ่งพวกเขาเกิดการแสดงวิวาทะในการถกบทปรัชญาต่อกันและกัน ทำให้เกิดความไม่พอใจเพราะการกระทบกระทั่งในด้านอารมณ์ แต่เมื่อได้พูดคุยและบรรเทาความรู้สึกให้เป็นไปในทางที่ดีได้แล้ว จึงไปเรียนถามอาจารย์

“ท่านอาจารย์ ทำอย่างไรจึงจะทำให้ตัวเราหลุดพ้นออกจากความโกรธ ความไม่พอใจได้”

อาจารย์มองหน้าบรรดาลูกศิษย์ แล้วกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มว่า

“มีเพียงวิธีเดียวที่จะทำให้หลุดพ้นจากความโกรธที่มาครอบงำใจเรา อันเนื่องมาจากการกระทบกับคนอื่นก็คือการรู้จักให้อภัยคนที่มาทำลายเรา แล้วรู้จักหันมาเฝ้าดูจิตใจของตัวเองด้วยสติ”

“ถ้าเราทำอย่างนี้ จะมิเป็นการให้ท้ายคนที่มาทำร้ายเราให้ได้ใจหรือท่านอาจารย์ ?” ลูกศิษย์ถามด้วยความสงสัย

อาจารย์เมื่อเห็นลูกศิษย์แคลงใจเช่นนั้น เพื่อให้มองเห็นภาพที่ชัดเจนและเป็นการยกตัวอย่างให้ชัดขึ้นจึงถามกลับว่า

“การที่เราสร้างความรู้สึกไม่พอใจ แสดงอาการกริ้วโกรธในใจอยู่ตลอดเวลานั้น เธอมั่นใจหรือว่าอีกฝ่ายเขาจะเป็นทุกข์กับเรา และเขาจะเป็นฝ่ายที่รับความทุกข์ทวีคูณมากขึ้น ?”

ลูกศิษย์ตอบด้วยเสียงอ่อยๆ ว่า

“คงไม่เป็นอย่างนั้นแน่นอน แต่อย่างน้อยเราก็ไม่น่าจะปล่อยให้เขาได้เป็นสุขฝ่ายเดียว เราควรแสดงความรู้สึกไม่พอใจของเราให้เขาได้รับทราบบ้างก็ยังดี”

ฝ่ายอาจารย์พอรับทราบวิธีคิดของลูกศิษย์ดังนั้นแล้ว ด้วยความเป็นห่วง จึงได้กล่าวให้ข้อคิดเตือนสติลูกศิษย์ไว้ว่า

“การที่เราเฝ้าแต่สร้างความโกรธต่อผู้อื่นอยู่เสมอนั้น เปรียบเสมือนกับบุคคลที่แบกขยะอยู่เสมอ เขาย่อมดมกลิ่นของขยะอยู่ตลอดเวลา ความรู้สึกโกรธคนอื่นอยู่ตลอดเวลาก็เช่นเดียวกัน หากเธอยึดมั่นถือมั่นโดยไม่รู้จักปล่อยวางความรู้สึกเกลียดชังนั้นเสีย เธอเองก็เปรียบเหมือนคนที่คอยแบกขยะ ต้องดมกลิ่นอันน่าโสโครกนั้นอยู่ตลอดเวลา หนำซ้ำถึงเธอจะมีความคิดว่าคนอื่นจะเหม็นด้วย แต่คนอื่นก็หาเป็นเช่นเธอคิดไม่ มีแต่เธอผู้แบกขยะคนเดียวเท่านั้นที่ต้องดมกลิ่นนั้น โดยที่คนอื่นจะไม่รับรู้กับเธอแม้แต่เพียงคนเดียว”

 

อ่านจบแล้วเราจะลดความโกรธลงได้บ้างหรือไม่ครับ ก็ให้ระลึกเสมอว่า เมื่อไหร่ที่เราโกรธ ก็เท่ากับเรากำลังดมกลิ่นขยะของตัวเราเอง ยิ่งถ้าเราไม่ปล่อยวาง ก็เหมือนกับว่าเรากำลังสะสมขยะที่เน่าเหม็นมากขึ้นเรื่อยๆ จนคนอื่นอาจจะไม่อยากเข้าใกล้เราอีกเลยก็เป็นได้ครับ

ตรงข้ามกับความโกรธก็คือ รอยยิ้มครับ จงยิ้มให้กับทุกสถานการณ์ที่เข้ามาในชีวิต แล้วเราจะมีสุขภาพจิตที่ดีขึ้น ตัวเราจะหอมขึ้น เพราะเราไม่ได้สะสมขยะแห่งความโกรธอีกต่อไป

2 คิดบน “นิทานสอนใจ ความโกรธก็เหมือนกับขยะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s