นิทานสอนใจ ทุกข์ของวันนี้ก็มากพอแล้ว

took123วันนี้ขอนำเอานิทานธรรมมา ของท่านปัญญานันทภิกขุ ซึ่งเขียนและเรียบเรียงโดยคุณพละชัย ฟูเกียรติพงษ์ ในหนังสือเรื่อง อ่านแล้วคิด ชีวิตเปลี่ยน มาให้อ่านกันนะครับ หวังว่าน่าจะได้ข้อคิดอะไรไปใช้ชีวิตของเราได้บ้างนะครับ

นาฬิกาที่ศาลาวัดตีบอกเวลา ๒ ทุ่ม สีกาวัยกว่า ๕๐ ปี นั่งพับเพียบพนมมืออยู่หน้าหลวงพ่อ เธอมีสีหน้าแววตาที่เศร้าหมองทุกข์ระทมนัก แล้วก็เอ่ยขึ้นว่า

“หลวงพ่อเจ้าขา อิฉันทุกข์เหลือเกินเจ้าค่ะ”

“ลูกแบกทุกข์อะไรไว้นักหนาเล่า?” หลวงพ่อถาม

“ก็ครอบครัวอิฉันซิเจ้าคะ อะไรๆก็ดูแย่ไปเสียหมด…”

เธอหยุดชั่วครู่ คล้ายว่ามีลูกอะไรมาตันอยู่ที่ลำคอ จนพูดไม่ออก

“ตั้งแต่ สามีอิฉันตายไป ก็เหมือนหมดสิ้นทุกๆอย่าง ธุรกิจที่เขาทำไว้ก็ถูกเพื่อนๆของเขาโกงเอาไปหมดเลย ทั้งบ้าน ทั้งรถของอิฉัน ก็โดนยึดไปหมดแล้วเจ้าค่ะ ไม่รู้เวรกรรมอะไรหนักหนาที่มาเกิดกับอิฉันนะคะหลวงพ่อ” จากนั้นเธอก็เริ่มร้องไห้ฟูมฟายยกใหญ่

หลวงพ่อนิ่งฟัง และปล่อยให้สีกาคนนั้นร้องให้ไปพักใหญ่ จึงเอ่ยขึ้นว่า…

“ทุกข์ ของวันนี้ ก็มากพอแล้วนะลูก… ทำไมเจ้าต้องเอา ทุกข์ของเมื่อวานนี้ มาทุกข์วันนี้อีกเล่า เมื่อวานนี้เจ้าก็ทุกข์ไปแล้วไม่ใช่หรือ?”

“ท่านหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ อิฉันไม่เข้าใจเจ้าค่ะ” สีกาถามด้วยความสงสัย

“อ้าว! ก็เมื่อตอนที่สามีเจ้าตายไปน่ะ เจ้าเสียใจทุกข์ใจไหมล่ะ?”

“ทุกข์ซิเจ้าคะ ทุกข์เหลือเกินเลย” เธอตอบ

“แล้วตอนที่ถูกเพื่อนๆเขาโกงเอาธุรกิจไปล่ะ เจ้าทุกข์หรือยัง”

“ทุกข์แล้วเจ้าค่ะ ก็เราเสียของๆเราไปนี่เจ้าคะ”

“งั้นตอนที่เขามายึดบ้าน ยึดรถไปล่ะ เจ้าทุกข์หรือเปล่า?”

“ทุกข์เจ้าค่ะ บ้านที่เคยอยู่ รถที่เคยใช้ จะไม่ทุกข์ได้อย่างไรคะ”

หลวงพ่อจึงเอ่ยต่อไปว่า

“สรุปว่า เจ้าได้ทุกข์ไปแล้วนะ ทุกข์มากเสียด้วย จริงไหม?”

“จริงเจ้าค่ะ ทุกข์มากเหลือเกินเจ้าค่ะ”

เมื่อสีกายอมรับ หลวงพ่อจึงพูดว่า

“ลูกเอ๋ย ‘ทุกข์ของวันนี้’ ก็มากพอแล้วนะลูก อย่าเอา ‘ทุกข์ของเมื่อวานนี้’ มาทุกข์วันนี้ซ้ำอีก เพราะเมื่อวานเจ้าก็ได้ทุกข์อย่างสาหัสไปแล้วนะลูก”

สีกาก้มกราบหลวงพ่อ แล้วเอ่ยขึ้นอีกว่า

“แต่ท่านเจ้าขา… จะไม่ให้อิฉันทุกข์ได้อย่างไรเจ้าคะ เพราะ ‘วันพรุ่งนี้’ อิฉันยังไม่รู้ว่าจะอยู่อย่างไรเลย จะเจออะไรที่เลวร้ายไปกว่านี้อีกหรือเปล่า ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปเลยค่ะ”

หลวงพ่อจึงตอบอีกว่า…

“ลูกเอ๋ย…ทุกข์ของวันนี้ ก็มากพอแล้วนะลูก… ทำไมเจ้าต้องเอา ทุกข์ของวันพรุ่งนี้ มาทุกข์วันนี้ก่อนเล่า พรุ่งนี้ค่อยทุกข์ก็ยังทันอยู่ไม่ใช่หรือ?”

“เจ้าค่ะ” เธอตอบเบาๆ

หลวงพ่อจึงสอนว่า

“จำไว้นะลูก…ทุกข์ของวันนี้ ก็มากพอแล้ว… เจ้าต้องไม่เอา ทุกข์ของเมื่อวานนี้ มาทุกข์วันนี้อีก ทั้งนี้ก็เพราะ เจ้าได้ทุกข์ไปแล้วตั้งแต่เมื่อวันวาน และเจ้าต้องไม่เอา ทุกข์ของวันพรุ่งนี้ มาทุกข์เสียก่อนในวันนี้ เพราะพรุ่งนี้เจ้าค่อยทุกข์ก็ยังไม่ช้าเกินไป”

“ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ…. วันพรุ่งนี้ จะดีหรือจะร้าย ก็ไม่มีใครรู้ หรอกลูก อาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่เจ้าคิดก็ได้…จริงไหม?”

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s